για το ρεμπέτικο τραγούδι: " Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ χρονογράφημα τοῦ Ζαχαρία Παπαντωνίου, ποὺ δημοσιεύτηκε τὸν Ἰούνιο τοῦ 1917 στὴν ἐφημερίδα Ἐμπρός:
«Ἢ ἐγὼ καταδιώκομαι ἀπὸ τὴν τουρκικὴ μουσικὴ ἢ συμβαίνει κάτι σοβαρότερον. Ὅτι ὁ ἀμανὲς ἔγινε τὸ τραγούδι τοῦ Ἕλληνος. Εἰς αὐτὴν ἐδῶ τὴν ἱερὰν Κεκροπία, εἰς τὴν Ἀττικήν, ἐὰν στήσετε τὸ αὐτί σας πρὸς τὸ παραθυρον, θ᾿ ἀκούσετε Ἀθηναίους νὰ ξελαρυγγίζονται ἄδοντες τὸν ἀπαίσιον αὐτὸν καὶ ἀκατανόμαστον ὀλολυγμόν..."
αυτά για το ρεμπέτικο και τη γνώμη του Παπαντωνίου το 1917 από την ιστοσελίδα του Νεκτάριου.
σήμερα όμως πως εκφράζονται και κλαίνε για τα γενόμενα οι έλληνες;
Σύμφωνα με την έκθεση 2008 του Ινστιτούτου Εργασίας υπό του καθηγητή Ρομπόλη σήμερα η ελλάδα των ελλήνων πολιτών πάσχει με το 21% του πληθυσμού να ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας έχοντας συνολικά κάτω από 400 ευρώ για να ζήσουν.
Προς τί οι απεργίες; Για αυτό οι απεργίες.
και εδώ:http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=34320184,56269368
και ακόμα http://www.asfalisinet.gr/tabid/59/ItemID/1824/View/Details/Default.aspx
και είναι αναγκαία η διευκρίνηση. Από τις αναφορές ελλήνων πολιτών σήμερα φαίνεται ότι η πολιτική του κράτους σχετικά με τη διαβίωση των ελλήνων πολιτών έχει περάσει σε τελευταία μοίρα. Δηλαδή, στις προκυρήξεις εργασίας στην ελλάδα φαίνεται ότι έχουν προτεραιότητα οι 'ξένοι' έναντι των ελλήνων πολιτών.
Υπάρχει ένα φοβερά μεγάλο ποσοστό ελλήνων γεννημένων τη δεκαετία του 70 και του 80 που είχαν μείνει στα πλαίσια της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Αυτοί είναι που το κράτος θα έπρεπε να έχει απορροφήσει σε θέσεις εργασίας ειδικά σε θέσεις δημοσίου - κοινοτικές.
Αντί αυτών όμως έχουν προτεραιότητα οικονομικοί μετανάστες και άνθρωποι που έχουν έρθει στην ελλάδα πρόσφατα. Οι πολίτες έχουν αφεθεί στο έλεος του θεού και φτωχοζούν με ψίχουλα.
Και καταλαβαίνω την υποχρέωση του κράτους έναντι στην ενωμένη ευρώπη - αλλά αυτό που γίνεται υπερβάλει κατά πολύ τα όρια της λογικής. Αποτελεί και είναι φαινόμενο προδοσίας του λαού των ελλήνων που έχουν γεννηθεί στην ελλάδα και έχουν ψηφίσει για να μπορεί η κυβέρνηση να προασπίζει και τα συμφέροντα αυτών των πολιτών.
Πρώτα θα έπρεπε να υπάρχει αξιοκρατία υπέρ των ελλήνων και μετά να υπάρξει πρόβλεψη για τους οικονομικούς μετανάστες.
